Καταρρίπτοντας το Μύθο των Προσθετικών στα Τρόφιμα

Πολλά έχουμε ακούσει κατά καιρούς για τα πρόσθετα τροφίμων και για το αν είναι βλαβερά για τον άνθρωπο. Ωστόσο η έλλειψη σωστής πληροφόρησης προκαλεί αβεβαιότητα και συχνά πανικό στους καταναλωτές, οι οποίοι δεν μπορούν να αποφασίσουν αλλά ούτε και να ξεχωρίσουν τι είναι βλαβερό για τον οργανισμό και τι όχι. Ας δούμε λοιπόν τις διάφορες κατηγορίες προσθέτων, έτσι ώστε να μπορούμε να τα διαφοροποιήσουμε στο μυαλό μας.

Η πλέον γνωστή και διαδεδομένη κατηγορία πρόσθετων είναι τα συντηρητικά (pikavippi). Οι ουσίες αυτές προστίθενται στα προϊόντα με σκοπό να αναστείλουν τη δράση των βακτηρίων, των ζυμών και των μυκήτων. Επομένως στην σύγχρονη κοινωνία που δεν έχουμε άμεση πρόσβαση στην πρώτη υλη των τροφών τα συντηρητικά είναι απαραίτητα, για να μπορούμε να καταναλώνουμε προιόντα χωρίς τον κίνδυνο τροφικής δηλητηρίασης.

Ένα επίσης διάσημο πρόσθετο είναι οι χρωστικές, οι οποίες επιτρέπουν στο προϊόν να αποκτήσει πάλι το φυσικό του χρώμα. Αυτό το φυσικό χρώμα έχει χαθεί στην επεξεργασία, όπως για παράδειγμα ένας συσκευασμένος φυσικός χυμός. Μία ακόμη εναλλακτική είναι να προστεθεί χρώμα σε ένα προϊόν, το οποίο δεν είχε εξαρχής κάποιο φυσικό χρώμα όπως ας πούμε οι γρανίτες.

Τα αντιοξειδωτικά είναι οι πρόσθετες ουσίες που βρίσκονται κυρίως σε τηγανισμένα προϊόντα ή σε προϊόντα με ακόρεστα λιπαρά και βοηθούν στην καταπολέμηση της οξείδωσης. Με αυτό τον τρόπο, μπορούν τα προϊόντα να συντηρούνται περισσότερο καιρό ενώ παράλληλα προστατεύονται από αλλοιώσεις που προκαλεί η οξείδωση.

Τα γλυκαντικά είναι έυκολο να μαντέψει κανείς σε τι χρησιμεύουν. Χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα της ζάχαρης και προσδίδουν γλυκιά γέυση στα τρόφιμα. Εκτός από μια κατά πολύ φθηνότερη λύση, αυτές οι ουσίες βοηθούν στην δημιουργία τροφίμων με μειωμένη θερμιδική αξία καθώς και στην δημιουργία τροφίμων που έχουν ως στόχο την αποφυγή δημιουργίας τερηδόνας. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα να καταναλωθούν τα προϊόντα αυτά από διαβητικούς, των οποίων η διατροφή απαγορεύει την κατανάλωση ζάχαρης.

Υπάρει ακόμα μια πολύ διαδεδομένη ομάδα, οι γαλακτωματοποιητές, οι οποίοι βοηθούν στην διατήρηση ενός μείγματος και δεν επιτρέπουν στα φυσικά συστατικά που μπορεί να συνυπάρχουν στο ίδιο προϊόν [για παράδειγμα το νερό με το λάδι] να χωριστούν στην πορεία της επεξεργασίας, με αποτέλεσμα την αλλοίωση του προιόντος.

Επομένως καταλήγουμε αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι οι πρόσθετες ουσίες είναι απαραίτητες για την σωστή χρήση των προϊόντων, χωρίς να διατρέχουμε κάποιο κίνδυνο στην κατανάλωσή τους. Υπάρχουν φυσικά και εταιρείες που αγνοούν τις υποδείξεις των ερευνητών και για οικονομικούς λόγους βγάζουν στην αγορά προϊόντα με επικίνδυνες προσθετικές ουσίες για τον άνθρωπο εις βάρος του καταναλωτή. Ωστόσο, νοσοκομειακά και πανεπιστημιακά κέντρα ελέγχου ερευνούν κάθε χρόνο τυχόν βλαβερές ουσίες που μπορεί να έχουν χρησιμοποιηθεί σε προϊόντα και αναρτούν χρήσιμους πίνακες, έτσι ώστε να προφυλάξουν τους καταναλώτες.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τον τύπο που ορίζονται τέτοιες ουσίες. Το γράμμα Ε βρίσκεται – kulutusluotto – μπροστά από κάθε ουσία και μετά ακολουθεί ένας τριψήφιος αριθμός. Αυτό δεν υποδηλώνει απαραίτητα την βλαβερή ουσία κάποιου προϊόντος. Αν θελουμε να ελέγξουμε τους πίνακες, μπορούμε να ενημερωθούμε για το ποια προϊόντα δεν πρέπει να καταναλωθούν από εμάς και τις οικογένειές μας, καθώς και να ενημερώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο σχετικά.